Co to jest starczowzroczność (presbiopia, prezbiopia)?

Jest to wada wzroku, która pojawia się u każdej osoby w starszym wieku w postaci zmniejszonej elastyczności i plastyczności soczewki. Pierwsze objawy prezbiopii występują około 40. roku życia, kiedy to akomodacyjna zdolność oka osiąga swe granice, gdy zaczynamy odczuwać zmęczenie i ból oczu podczas natężających wzrok czynności do bliży. Około 60. roku życia sytuacja się stabilizuje i już znacząco nie ulega zmianie. Nie jest to wada oka w prawdziwym tego słowa znaczeniu, ale raczej naturalna konsekwencja starzenia się organizmu.
Diagnostyka
Starczowzroczność rozpoznaje się u pacjentów w czasie badania okulistycznego przy użyciu karty Jaegera, gdzie zamieszczone są różne standaryzowane rozmiary pisma.
Objawy
Pierwsze objawy prezbiopii zaczynają pojawiać się u osób z dalekowzrocznością (plusami), które już mają problemy z widzeniem do bliży. Znacznie później pojawia się u osób krótkowzrocznych (z minusami). Głównymi objawami jest wydłużenie dystansu podczas czytania (objaw krótkich rąk), słabe widzenie do bliży w półmroku, niezdolność ostrości do bliży, zmęczenie, i ból oczu, zamazane widzenie czy ból głowy.
Leczenie
Leczenie polega na prawidłowej korekcji ubywającej zdolności akomodacyjnej soczewki. Można to uczynić bądź za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych. Inną opcją leczenia jest wymiana wewnątrzgałkowej soczewki na implant soczewkowy.